De zomertransferperiode is voorbij: De pijn van Álvarez' twee shirts

De zomertransferperiode in de Premier League ging van start en de poging van Arsenal om spits Álvarez van Atlético Madrid te contracteren eindigde in een teleurstelling en een moeizaam heen en weer gepraat. De Gunners hadden de Argentijn aanvankelijk op hun lijstje staan ​​voor de aanval, maar de intenties van de speler waren duidelijk: hij wilde alleen naar Barcelona. Atlético Madrid hield echter vast aan hun vraagprijs van £100 miljoen of meer, en Barcelona's standpunt dat ze "hun rivaal nooit steunen" verhinderde dat de onderhandelingen echt van start gingen. Zo zat Álvarez de hele zomer gevangen tussen twee scenario's: het voetbaltenue kind Atlético Madrid, dat door de fans als verraad werd gezien vanwege de transferperikelen en de daaruit voortvloeiende boosheid in de thuisstadions, wat het vertrouwen ondermijnde; en het shirt van Barcelona, ​​dat in de etalage bleef hangen, nooit gedragen werd en nooit de kleedkamer van Camp Nou betrad. Gevangen tussen twee tegenstrijdige paden verloor hij de steun van de Madrid-fans en zag hij zijn droom om voor Barcelona te spelen niet uitkomen.

Arsenal zette niet al zijn eieren in één mandje. Voordat de transferperiode sloot, richtten ze hun blik op Osimhen van Galatasaray en Fofana van Lyon. De definitieve transfer van Osimhen bleek extreem moeilijk, en de onderhandelingen met Fofana liepen nog; geen van beide deals werd voor de deadline afgerond. Voor de regerend kampioen was dit geen mislukking, maar eerder een rationele noodmaatregel: zonder exorbitante bedragen uit te geven, was hun aanvalslinie al versterkt met de bestaande selectie. Yocres was de spil in het centrum, Saka en Zolis bezetten de flanken, en Havertz, Madou en Eze rouleerden – afmakers, explosieve aanvallers en creativiteit op de flanken waren allemaal aanwezig. Naast de Arsenal voetbaltenue stond een aanvalslinie van kampioensniveau die geen nieuwe spelers nodig had.

De drukte van de zomertransferperiode nam af. Alvarez zou het shirt van Atlético Madrid blijven dragen om het applaus terug te winnen, waardoor het rode shirt van Barcelona een onvervulde droom bleef; Terwijl het Arsenal-shirt in Noord-Londen in het nieuwe Premier League- en Champions League-seizoen herhaaldelijk gewassen en gedroogd zou worden. Zonder de "Kleine Spin" (een bijnaam voor Arsenals sterspits) zijn de Gunners nog steeds op weg om hun titel te verdedigen – hun aanvalslinie is niet de duurste, maar misschien wel de meest betrouwbare. Wat de fans willen is niet de prestige van de transferlijst, maar die vertrouwde, scherpe rood-witte flits wanneer Yocres een leeg doel binnentikt of Sakache naar binnen snijdt.