De Gunners smeden in zeven jaar tijd: Arteta verweeft geloof in de stof van kampioenen

Hoe stond Arsenal er zeven jaar geleden voor? De club stond vijftiende in de competitie; de ​​kleedkamer was een puinhoop, ervaren spelers deden het op hun gemakje en jonge talenten zagen geen toekomst. Fans in het Voetbaltenue Kopen van Arsenal hoorden in het Emirates Stadium vaker boegeroep dan gejuich; als ze vertrokken, leek het embleem op hun rug te branden met een dwingende vraag: *Verdient dit team het nog wel om 'The Gunners' genoemd te worden?* Wat Arteta overnam, was niet slechts een trainersfunctie, maar een hoop scherven. Hij nam afscheid van Aubameyang en zuiverde de kleedkamer van giftige invloeden; hij haalde standaardsituatiespecialist Nicolas Jover weg bij Manchester City om dode spelmomenten om te zetten in een dodelijk wapen; en hij bracht jongelingen als Saka en Martinelli naar de voorgrond. Dat Arsenal voetbaltenue op de tribunes – talloze keren doordrenkt van zweet – veranderde langzaam van een 'last van nostalgie' weer in een 'symbool van trots'.

Het zwaarste deel was het drie seizoenen op rij eindigen als tweede in de Premier League: zo dichtbij, en toch net buiten bereik. Toch week Arteta nooit af van zijn koers: de jeugdopleiding als geraamte, discipline als de spieren en intensieve pressing als de levensader. Vorig seizoen bracht hij eindelijk de Premier League-trofee – waar al 22 jaar op werd gewacht – terug naar Noord-Londen. Op de avond van de triomf vormde de zee van rood-witte shirts op de tribunes een duidelijke samenvatting van die zeven jaar: wederopbouw is geen toverkunst; het is het stukje bij beetje terugweven van geloof in de stof zelf.

Als er nog een onvoltooide missie is, dan is het de Champions League-trofee: de enige prijs in de geschiedenis van Arsenal die de club altijd is ontglipt. Vorig seizoen waren ze pijnlijk dicht bij de top van het Europese voetbal, maar werd hun een plek in de finale ontzegd. Maar het verhaal is nog niet ten einde: Arteta bereidt zich momenteel voor op een contractverlenging, mogelijk tot 2029, wat betekent dat het Emirates Stadium getuige zal zijn van zijn tiende jaar aan het roer. Trouwe fans die ooit vloekten terwijl ze het shirt droegen, nemen nu hun eigen kinderen mee naar het stadion, gehuld in datzelfde rood-wit; de 'tweede helft' van de Gunners – een rood-witte storm in de Champions League – dient zich ongetwijfeld aan.