De Franse hanen zijn gevallen, de rode shirts keren terug, de Matadors houden na zestien jaar weer hun laatste adem uit.

De trotse Franse hanen hebben uiteindelijk moeten buigen voor de Spaanse reuzen. De 0-2 nederlaag van Frankrijk tegen Spanje lijkt wel een scenario geschreven door het lot. Toen het razendsnelle trio Mbappé, Dembélé en Olise botste met het meesterlijke combinatiespel van Spanje, leek de befaamde Franse counteraanval verstrikt te raken in een dicht netwerk van korte passes, volledig beroofd van ruimte. De "driedubbele klap" van nederlagen in de halve finales van drie opeenvolgende grote toernooien in de afgelopen jaren – 1-2 op het EK 2024, 4-5 (na strafschoppen) in de UEFA Nations League 2025, en nu deze verpletterende nederlaag in de halve finale van het WK – is als een onoverkomelijke hindernis, die de voetbaltenue kind Frankrijk World Cup 2026 ploeg in dezelfde wedstrijden steeds weer uitput. Er zijn altijd sterkere spelers, en tegen de systematische beperkingen van balbezitvoetbal blijken individuele briljante acties uiteindelijk onvoldoende.

De camera's langs de zijlijn legden het sombere profiel van Deschamps vast; zijn diepblauwe Franse shirt, dat tijdens zijn rushes nog steeds schitterde, kon niet langer door het ijzeren gordijn van het middenveld van de Matadors heen breken. Ondertussen stond het voetbaltenue kind Spanje World Cup 2026, na zestien jaar van hoogte- en dieptepunten, opnieuw aan de vooravond van de wereldtop. Van Iniesta's beslissende doelpunt op die regenachtige avond in Zuid-Afrika in 2010 tot de overdracht van de fakkel van de jeugd aan Yamal vandaag, het rode shirt is nooit verbleekt. De WK-trofee die in 2010 werd gewonnen, is een klassieker, en Spanje, dat na zestien jaar weer de finale heeft bereikt, laat de wereld met zijn vloeiende combinatiespel zien: de schemering van hun balbezitdynastie kan nog steeds de nachtelijke hemel van de VS, Canada en Mexico verlichten.

Drie nederlagen, drie pijnlijke lessen – misschien stelt de pijn de Fransen in staat om hun kracht te herwinnen tijdens deze periode van inactiviteit. Maar nu is de aandacht gericht op het Spaanse nationale team – kan er een tweede stralende ster op de borst van dat rode Spaanse shirt worden geborduurd? De glorie van zestien jaar geleden staat ons nog helder voor de geest. Is dit de bekroning van een heropleving van traditioneel balbezit, of de geboorte van een nieuwe koning? Laten we onze adem inhouden en wachten tot de pen van de geschiedenis valt.